albrant

Èn årtike di Wiktionary.

albrant, albrante [o.f.n.] rénnvåt. Nos estans goviernés pa on moncea d' albrants (P. Sclaubas). On dit eto: vilvôr. F. "vaurien, incapable".

Ådvins 1 Etimolodjeye 2 Rifondaedje 3 Sicrijhas ezès motîs 4 Sipårdaedje do mot e 20inme sieke 5 Sourdants & pî-notes

[candjî] Etimolodjeye

kimon no fwait a pårti do no do Duk d' Ale. ^[1]

[candjî] Rifondaedje

Rifondaedje ortografike : cawete -ant di cåze do femrin avou -ante. ^[2]

[candjî] Sicrijhas ezès motîs

albran [C1, O0, O2, O3, O4, S5, S25, S117], habran [S109], albrante [O0] ^[3]

[candjî] Sipårdaedje do mot e 20inme sieke

Coinrece Payis d' Tchålerwè

[candjî] Sourdants & pî-notes

1. ↑ Etimolodjeye atåvlêye pa Lucyin Mahin.
2. ↑ atåvlé cial pa Tiri Dumont.
3. ↑ Loukîz al Djivêye des motîs.