ampone
ampone [f.n.] frut d' l' amponî, ki s' magne, fwait di totès ptitès boles, come des makes d' ataetche, ki mawrit do moes d' awousse å moes d' octôbe. On aléve dins les bwès cweri des frambåjhes, des meurons, des ampones. Del confiteure ås ampones. On dit eto: rodje åmonne, ambe, amande, frambåjhe. F. framboise.
Etimolodjeye : bodje gayel "amb", cawete -one.
| amponî [o.n.] rodje amonnî. I s' a streboutchî dins les amponîs. On dit eto: rodje åmonnî, amblî, amandî, frambåjhî. F. framboisier.
| amponire [f.n.] tchamp k' on-z î a planté des amponîs. Ç' a stî ene fouke, don, a Rdû, cwand il ont-st enondé l' amponire. F. framboiseraie.
Etimolodjeye : cawete -ire (tchamp d' ampones), 1997.
| amponete [f.n.] amponire
Etimolodjeye : cawete -ete ("bwès" d' ampones), 1997.
