bea
Èn årtike di Wiktionary.
Ådvins |
Walon
Etimolodjeye et tcherpetaedje
Bodje latén "bellus" (nozé, djinti, plaijhant).
Addjectif
| singulî | pluriyal | |
|---|---|---|
| omrin | bea | beas |
| femrin atribut | bele | beles |
| femrin epitete todi padvant | bele | belès |
bea o. (come epitete, todi metou pavant l' no)
- k' on-z a plaijhi a loukî.
- Ké bea corti !
- La on bea ome.
- sins nûlêye, tot djåzant do tins.
- I fwait on bea solea.
- bon, k' est bén, k' apoite çou k' on vout.
- On-z a yeu ene bele samwinnes.
- (tot cåzant å rvier) mwais.
- T' as co fwait la on bea côp : waite, vla l' rustea k' est spiyî.
Ratourneures
- on bea côp dé on laid
- tot çk' est novea est bea
- >> aveur ça d' bea : divant l' dijhaedje d' ene cwålité pol sudjet.
- Il a ça d' bea : i n' si vante djamåy.
Parintaedje
Mots d' aplacaedje
- di bea, di bele, abele
- bea-pere, bea-popa, bea-fi, bea-valet
- beas-parints, beas-efants
- bele-mere, bele-mame, bele-moman, bele-feye, bele-båshele
