curieus

Èn årtike di Wiktionary.
Potchî a: naiviaedje, cweri

Flag of Wallonia.svg Walon

Etimolodjeye et tcherpetaedje

Tayon-bodje latén «cūriōsus» (minme sinse)

Addjectif

singulî pluriyal
omrin curieus curieus
femrin padrî curieuse curieuses
femrin padvant curieuse curieusès

curieus o. (come epitete, metou padvant u padrî l' no)

  1. ki saye di cnoxhe çou ki n' lyi rgåre nén.
    Vos estoz trop curieus, m' valet !
  2. ki saye di cnoxhe totès sôres di sincieusès sacwès; ki vôreut bén sawè (ene metowe sacwè).
    C' est èn ome k' a d' l' apriyesse assez et k' est curieus so l' eplwè ki vos (atåvlez) dins l' gazete (divins «Simon li scrinî»).
    Dji so curieuscurieus d' vey çou k' ça pout dner come ecomelaedje (A. Masson).
    Po les cis curieus do lére ci documint la, sol ricwirrece Google, tapez : «Hendschel propositions site:walon.org» (L. Mahin).
  3. k' on n' s' î atind nén.
    C' est curieus di les vey sicrire insi, a l' evier.
Ratourneures
Sinonimeye
  • (ki saye di cnoxhe çou ki n' lyi rgåre nén) : kitchot
  • (k' on n' s' î atind nén) : drole, sbarant
Ratournaedjes




Flag of the Netherlands.svg Neyerlandès

Etimolodjeye et tcherpetaedje

Modele:Calc-fr-nl «curieux».

Addjectif

epitete neute singulî nén defini
+ atribut
tos les ôtes cas
curieus curieuse

curieus

  1. curieus (mot scrît e neyerlandès come e walon) (drole).