djaenès
Èn årtike di Wiktionary.
Ådvins |
[candjî] 
Walon
[candjî] Addjectif
| singulî | pluriyal | |
|---|---|---|
| omrin | djaene | djaenes |
| femrin padrî | djaene | djaenes |
| femrin padvant | djaene | djaenès |
djaenès f. pl. di l' epitete metou padvant di "djaene"
-
- Les viermons, c' est des ptitès djaenès biesses avou des noerès tiesses (Motî Léonard).
- Djaenès påpires avou nos nåjhixheures (A. Lovegnée).
- Les belès djaenès mapes di tchabårêyes k' i gn a pattavå ! (C. Denis).
[candjî] Ratourneures
>> djaenès cenes : viyès pîces bedjes di vint et céncwante cenes (k' estént djaenes).
