farene

Walon

Sustantif

singulî	pluriyal
farene	farenes

farene f.

1. grin spotchî dins on molén, sins les ewalpeures, po fé do pwin et des påstaedjreyes.

   Borkin sins pwin Borkene Sins farene (rima d' Sint-Houbert do tins del guere di 40).

Parintaedje

• farineus

Ratournaedjes

Arabe marokin: 67in = طحين = طْحين, dgig = دگيگ = دْگيگ Francès: farine (fr)

Inglès: flour (en)