metinguer
Èn årtike di Wiktionary.
metinguer /mɛtɛ̃ge/ (codjowaedje) [v.s.c.] fé on metingue, tot djåzant d' on politikî, d' on pårti. Cwand il a yeu tot metingué, ça n' les a nén espaitchî d' aveur ene bele broke (Motî d' Nivele). Les ecolos ont metingué a Djiblou tot l' wekene. F. tenir un meeting, se réunir.
| metingueu, metingueuse u metingresse [o.f.n.]
1. metinguisse.
2. roteu(se) en on metingue di rclamaedje. F. manifestant(e).
Ådvins |
[candjî] Etimolodjeye et tcherpetaedje
- metinguer
- viebe fwait sol bodje "metingue", 1945.
[candjî] Disfondowes
- metinguer
- mètinguî, mètinguer, mètinguè.
[candjî] Sicrijhas ezès motîs
- metinguer
- mètinguî [O4]
- metingueu
- mètingueû [O4] [1]
[candjî] Sourdants & pî-notes
- ↑ Loukîz al Djivêye des motîs.
