oyon

Èn årtike di Wiktionary.
Potchî a: naiviaedje, cweri

oyon [o.n.]

(mot d' linwincieus) li pus ptit abocta d' on lingaedje ki n' a nou sinse, mins ki sieve a dispårti les mots onk di l' ôte, par egzimpe po fé l' diferince inte "mitche" et "ritche", "xhame" et "lame", "schoûte", "hoûte" et "coûte". C' est ls amonteus del fonolodjeye, des structuralisses, Djacobson et cpagneye, k' ont-st edvinté l' atuze des oyons (L. Hendschel).