poenne

Èn årtike di Wiktionary.
Potchî a: naiviaedje, cweri

Flag of Wallonia.svg Walon

Etimolodjeye et tcherpetaedje

Tayon-bodje latén «poena» (minme sinse)

Prononçaedje

Sustantif

singulî pluriyal
poenne poennes

poenne f.

  1. sintimint d' esse målureus.
    Li scrijhaedje e walon, c' est ça ki m' a aidî a n' nén drincî dzo l' croes, ttå long d' ene vicåreye sitriyeye pa tant d' poennes (H. Pétrez).
    Rovians nos croes, nos poennes et l' resse tot vudant kékes bons vîs schûfions (J. Duysenx).
  2. foice (sacwè k' on fwait målåjheymint).
Ratourneures
  1. pus d' poennes, pus d' avoenne
  2. Li ci ki cnoxhe les poennes des ôtes, i rprind co les sinnes
  3. >> On cnoxhe ses poennes, mins on n' kinoxhe nén les cenes des ôtes : ijhêye cwand ene sakî s' plind a èn ôte k' est co pus a plinde ki lu.
Parintaedje
Mots d' aplacaedje
Sinonimeye

penin

Ratournaedjes