poenne

Walon

Etimolodjeye et tcherpetaedje

Bodje latén «poena» (minme sinse)

Prononçaedje

• AFE :
  • Prononçaedjes : /pwɛ̃n/ /pɔ̃n/ /poːn/ /pwɛn/ /pɛ̃n/ /pɛn/ miersipepieuzmint el notûle ALW 1, 69; (betchfessî oen)
  • Prononçaedje zero-cnoxheu : /pwɛ̃n/

Sustantif

singulî	pluriyal
poenne	poennes

poenne f.

1. sintimint d' esse målureus.

   Li scrijhaedje e walon, c' est ça ki m' a aidî a n' nén drincî dzo l' croes, ttå long d' ene vicåreye sitriyeye pa tant d' poennes (H. Pétrez).

   Rovians nos croes, nos poennes et l' resse tot vudant kékes bons vîs schûfions (J. Duysenx).

2. foice (sacwè k' on fwait målåjheymint).

Ratourneures

1. pus d' poennes, pus d' avoenne
2. Li ci ki cnoxhe les poennes des ôtes, i rprind co les sinnes
3. >> On cnoxhe ses poennes, mins on n' kinoxhe nén les cenes des ôtes : ijhêye cwand ene sakî s' plind a èn ôte k' est co pus a plinde ki lu.

Parintaedje

• poenneus, peneus
• penin

Mots d' aplacaedje

• a poenne
• valeur les poennes

Sinonimeye

penin

Ratournaedjes

± sintimint d' esse målureus

Francès: peine (fr), chagrin (fr)

Lorin gåmès: poûne

± sacwè k' on fwait målåjheymint

Francès: peine (fr), effort (fr)