reto

reto [o.n.]

1. dierinne anêye do sgondaire. Il a dvou rdobler s' reto. F. "rhéto(rique)".

2. scolî (scolresse) di ciste anêye la. On côp, dj' a stî dner on cours di walon, tins d' on "vint-cwatre eures di cours" emantchî po payî l' voyaedje des Retos (Y. Paquet). F. "élève de rhéto(rique)".

>> Ovraedje di fén d' reto: ovraedje k' on-z aprestêye tote l' anêye po prezinter al fén del reto, et aveur si rôlea do sgondaire. F. "examen de maturité, Travail Longue Préparation".

Hårdêye divintrinne

• Dipus d' racsegnes sol reto
• Li mot "reto" (rhéto), c' est on mot do francès d' Beldjike