scoter

Èn årtike di Wiktionary.
Potchî a: naiviaedje, cweri

sicoter u escoter / scoter /scɔte/ [v.s.c.] casser, po ene sacwè k’ est tinkieye a stok. Li brut do coxhlaedje ki djond tere, et l’ cracaedje do stok cwand les dierins atnas ont scoté, et l’ mitan des efants dimorer la ståmusses. (L. Mahin). [1] Loukîz a : sketer, schorter, schetler

| sicoton u escoton / scoton /sicɔtɔ̃/ [o.n.] pitit rawiant ki scote li montant des dinrêyes, e sincieus latén

Hårdêye divintrinne[candjî]

Sourdants et pî-notes[candjî]

  1. dins l’ roman Vera.