tcherete
tcherete [f.n.]
1. pitit tchår a deus rowes. Loukîz a cårmane. F. charette. >> tcherete ås coixhîs: a) tcherete k' on ramasséve les coixhîs so les tchamps d' bataye, divinltins. b) (po ravaler) ambulance. F. ambulance.
2. tchårea la k' on mete ses comissions dins on grand botike. F. caddie.
3. çou k' i gn a dsu. Il ont ståré l' tcherete di four. Fårè do tins po passer les deus tcheretes al caisse. F. charretée, (contenu du) caddie.
4. (po ravaler) (viye u mwaijhe) oto. Loukîz a : zénk, tacot, bagnole, caisse. F. guimbarde.
Etimolodjeye : bodje tcher- (tchår), cawete -ete, pitit tchår.
| tchertêye [f.n.] çou k' i gn a dsu l' tcherete. Loukîz a cårmanêye. F. charretée.
Etimolodjeye : cawete -êye, metowe so "tcherete".
| tchertî [o.n.] onk ki moenne ene tcherete. F. charretier.
Etimolodjeye : cawete -î.
Parintêye :
