tigne

Èn årtike di Wiktionary.
Potchî a: naiviaedje, cweri

Flag of Wallonia.svg Walon

Codjowas

tigne

do viebe «tignî» :
  1. a l' indicatif prezintrece, prumire et troejhinme djins do singulî.
  2. suddjonctif prezintrece, prumire et troejhinme djins do singulî do viebe
  3. å cmandeu prezintrece, deujhinme djin do singulî, camaerådreçmint.
    Ti vouss bén djoker !?, dit-st i ci-ci : ti m' acuzes et c' est ti ki m' tigne (F. Quinaux).

Flag of Wallonia.svgFeller diviè 1910.jpg Walon-Feller

Sustantif

tigne f.

  1. tegne.
Sipårdaedje do mot e 20inme sieke

w. do Mitan, w. do Coûtchant


Ortografeyes