toet

Èn årtike di Wiktionary.
Potchî a: naiviaedje, cweri
toet di schayes
Wikipedia-logo-en.png Cial, n a des
racsegnes
eciclopedikes so
les toets

Flag of Wallonia.svg Walon

Etimolodjeye et tcherpetaedje

Tayon-bodje latén «tectus» (minme sinse).

Prononçaedje

Sustantif

singulî pluriyal
toet toets

toet o.

  1. (mot do bastimint) covra d' ene måjhon, kel mete a houte.
    A mi ådje, dji n' oize pus monter so l' toet.
Ratourneures
  1. sôres di toets :
    1. >> toet di schaye :
      1. >> toet d' eternite :
    2. >> toet d' panes :
    3. >> toet di strin :
    4. >> toet d' toles :
    5. >> plat toet :
      1. >> toet d' tere :
  2. les djonnès femes et les vîs toets, i fåt todi esse dissu
Parintaedje

toetea, toeteure

Omofoneye possibe
Ratournaedjes