toner

tonire [f.n.] brut en èn oraedje, ki vént après l' aloumire. F. tonnerre.

| tonwere [f.n.] tonire. Li tonwere lyi aveut touwé ene bele djinixhe plinne (E. Benoit). F. tonnerre.

---

• Dipus d' racsegnes sol tonire