èn ome prevnou ndè våt deus

Walon (Rifondou)

Etimolodjeye

Shûte des mots : « èn » + « ome » + « prevnou » + « ndè » + « våt » + « deus », lu-minme calcaedje do francès « un homme averti en vaut deux ».

Dijhêye

èn ome prevnou ndè våt deus

1. esse prevnou d' ene sacwè permete d' esse pus prudint.
   • Vî fré, dj' a fwait mi dvwer ; l' ome prevnou è våt deus.
     Vos froz a vosse shonnant ; etindoz vs, l' amoureus. — Édouard Remouchamps, Tåtî l’ Pèriquî, 1884, Ake I, Sinne IV, v. 71-72 (fråze rifondowe).
   • Si avou çoula i n' aléve nén mî, ni tårdjîz nén po m' prevni edon, dji pinse ki ci n' serè rén, mins vos comprindoz, èn ome prevnou è våt deus. — Jean Lejeune, Po marier Lèyontine, 1928, ake I, sinne XVI, p.18 (fråze rifondowe).

Ortografeyes

Divant 1900 :

• l’ome prèv’nou ‘nnè våt deûs : ERtp

Ratournaedjes

esse prevnou d' ene sacwè permete d' esse pus prudint

• Francès : un homme averti en vaut deux ^(fr)