abetchante
Etimolodjeye
[candjî]Do viebe « abetchî » avou l’ cawete « -ante », çou ki dene on mot avou l’ betchete « a- » d’ aprepiaedje.
Addjectif
[candjî]| singulî | pluriyal | |
|---|---|---|
| omrin | abetchant | abetchants |
| femrin padrî | abetchante | abetchantes |
| femrin padvant | abetchante | abetchantès |
abetchante femrin
- femrin singulî di : « abetchant ».
- (pus stroetmint) k' assaetche les omes, tot djåzant d' ene kimere.
- Dedja ki dj' so foirt abetchante, gaiye, amuzante et sûteye, dju n' sai co esse tote tene ådzeu do martchî, endon ! — Michel Pourtois, so èn emile toûnrece, 2025 (fråze rifondowe et rarindjeye).
Ratournaedjes
[candjî]
}}