aminer

Walon (Rifondou)

**Dobès rfondowes**
aminer		amoenner

Do viebe « miner », avou l’ betchete « a- » d’ aprepiaedje des viebes.

AFE :
- diferins prononçaedjes : /a.mi.ne/ /a.mɛ̃.ne/ /a.mwɛ̃.nɛ/ /a.mwɛ̃ʀ.ne/ /a.mi.nɛ/ /a.mwɛ̃ʀ.nɛ/ /a.mɔ̃.ne/
- prononçaedje zero-cnoxheu : /a.mi.ne/
Ricepeures : ami·ner

Djin et tins	Codjowa
Cåzant Ind. pr. (dji, dj’)	amoenne
Atôtchî(s) Ind. pr. (vos, vs)	aminez / amoennez
Cåzants Ind. pr. (nos, ns)	aminans / amoennans
Rwaitants Ind. pr., nam. (i/il, ele/elle)	amoennnut
Cåzant Ind. fut. (dji, dj’)	amoennrè
Cåzant D.I.E. (dji, dj’)	aminéve / amoennéve
Cåzant Suddj. pr. (ki dji, dj’)	amoenne
pårt. erirece (dj’ a, vos av)	aminé / amoenné
Ôtes codjowaedjes	sipepieus tåvlea

aminer (å prono : s’ aminer)

(viebe å coplemint) vini avou (ene sacwè, ene sakî).
- Dj' espere ki t' amoennes li bon tins.
(viebe å coplemint) fé vni.
- Li tchmin les trevåtche po vs aminer, d' on prumî, å cantea des cinses. — Willy Bal (fråze rifondowe).
- Li crama tournéve so ses pindeures po-z aminer l' tchôdron, li cocmwår et l' cabolea padzeu les andîs. — Joseph Houziaux (fråze rifondowe).
(v. å coplemint nén direk eployî avou li dvancete « a ») tchôkî a fé ene sacwè.
- C' est si bea d' intrer dvins ene wåmire,
  Tot-z î poirtant ene gote di ricfoirt,
  Cwand l' rålêye nos amoenne a dire :
  Tchouf ! I fwait froed ! Vocial l' ivier ! — Jean Dessard, D'ine cohe so l'aute, 1939, p.44, Vochal l’ivièr (1900) (fråze rifondowe).

Après 1900, foû rfondou (Feller, Feller ricandjî, nén Feller) :

vini avou

Loukîz a : apoirter

fé vni

tchôkî a fé ene sacwè