Aller au contenu

amuzmint

Èn årtike di Wiccionaire.

Etimolodjeye

[candjî]

Do viebe « amuzer », avou l’ cawete « -mint ».

Prononçaedje

[candjî]

Sustantif

[candjî]
singulî pluriyal
amuzmint amuzmints

amuzmint omrin

  1. ocupaedje ki fwait plaijhi.
  2. sintimint di djoye do fé ene sacwè ki ns ahåye.
    • Si flûte, c' est tot si amuzmint. Motî Forir (fråze rifondowe).
    • Nos ptits cårpeas, tot ridant-st el corote,
      Si dviertixhént sins co djamåy sondjî
      Ki l’ amuzmint, so cisse limiante erote,
      Seme åtoû d’ zels li pus grand des dandjîs. Joseph Vrindts, Pâhûles rîmês, (1897), «Loukîz d’vant vos», p.116 (fråze rifondowe).
    • Puski l’ afwaire est bén tournêye
      Rovians les poennes di cisse djournêye
      Et n’ tuzans pus k’ a l’ amuzmint
      Ki nos årans londi ki vént. Louis Lagauche, Cåse d'on comichonaire, 1904, p.48 (fråze rifondowe).
    • Sayîz don do prinde on pô d' amuzmint u vs alez bén seur mori d' anoymint. François Duysinx (fråze rifondowe).

Parintaedje

[candjî]

Sinonimeye

[candjî]
sintimint di djoye do fé ene sacwè ki ns ahåye

Ortografeyes

[candjî]
Après 1900, foû rfondou (Feller, Feller ricandjî, nén Feller) :

Ratournaedjes

[candjî]
ocupaedje ki fwait plaijhi
sintimint di djoye do fé ene sacwè ki ns ahåye