Aller au contenu

amuzmint

Èn årtike di Wiccionaire.

Etimolodjeye

[candjî]

Do viebe « amuzer », avou l’ cawete « -mint ».

Prononçaedje

[candjî]

Sustantif

[candjî]
singulî pluriyal
amuzmint amuzmints

amuzmint omrin

  1. ocupaedje ki fwait plaijhi.
  2. sintimint di djoye do fé ene sacwè ki ns ahåye.
    • Si flûte, c' est tot si amuzmint. — Motî Forir (fråze rifondowe).
    • Nos ptits cårpeas, tot ridant-st el corote,
      Si dviertixhént sins co djamåy sondjî
      Ki l’ amuzmint, so cisse limiante erote,
      Seme åtoû d’ zels li pus grand des dandjîs. — Joseph Vrindts, Pâhûles rîmês, (1897), «Loukîz d’vant vos», p.116 (fråze rifondowe).
    • Puski l’ afwaire est bén tournêye
      Rovians les poennes di cisse djournêye
      Et n’ tuzans pus k’ a l’ amuzmint
      Ki nos årans londi ki vént. — Louis Lagauche, Cåse d'on comichonaire, 1904, p.48 (fråze rifondowe).
    • Sayîz don do prinde on pô d' amuzmint u vs alez bén seur mori d' anoymint. — François Duysinx (fråze rifondowe).

Parintaedje

[candjî]

Sinonimeye

[candjî]
sintimint di djoye do fé ene sacwè ki ns ahåye

Ortografeyes

[candjî]
Après 1900, foû rfondou (Feller, Feller ricandjî, nén Feller) :

Ratournaedjes

[candjî]
ocupaedje ki fwait plaijhi
sintimint di djoye do fé ene sacwè ki ns ahåye