anoymint

Èn årtike di Wiccionaire.

Walon (Rifondou)[candjî]

Etimolodjeye[candjî]

Do viebe « anoyî » avou l’ cawete « -mint » (des sustantifs fwaits so des viebes).

Prononçaedje[candjî]

Sustantif[candjî]

singulî pluriyal
anoymint anoymints

anoymint omrin

  1. estance do ci, del cene ki s' anoye.
    • Sayîz don do prinde on pô d' amuzmint u vs alez bén seur mori d' anoymint. François Duysinx (fråze rifondowe).
    • Lambiet si hape pal tiesse, tot tuzant, pu fé ene djesse di discoraedjmint et d' anoymint Maurice Peclers (fråze rifondowe).

Mots vijhéns[candjî]

Ortografeyes[candjî]

Après 1900, foû rfondou (Feller, Feller ricandjî, nén Feller) :

Ratournaedjes[candjî]

anoymint