bômer
Etimolodjeye 1
[candjî]Bodje « bôme » avou l’ cawete di codjowaedje « -er » des viebes
Viebe
[candjî]bômer
- fé on trô pa dzo tere, ene bôme, copurade po des biesses.
- Les foyants ont bômé del nute.
- fé on trô, po ene mene ki sclate.
- Li mene a bômé, elle a levé l' pire, mins sins l' råyî.
Parintaedje
[candjî]Ortografeyes
[candjî]Après 1900, foû rfondou (Feller, Feller ricandjî, nén Feller) :
E rfondou walon :
Etimolodjeye 2
[candjî]Viebe
[candjî]| Djin et tins | Codjowa |
|---|---|
| Cåzant Ind. pr. (dji, dj’) | bôme |
| Atôtchî(s) Ind. pr. (vos, vs) | bômez |
| Cåzants Ind. pr. (nos, ns) | bômans |
| Rwaitants Ind. pr., nam. (i/il, ele/elle) | bômnut |
| Cåzant Ind. fut. (dji, dj’) | bômrè |
| Cåzant D.I.E. (dji, dj’) | bôméve |
| Cåzant Suddj. pr. (ki dji, dj’) | bôme |
| pårt. erirece (dj’ a, vos av) | bômé |
bômer (v. sins coplemint)
- souner foirt, tot djåzant d' ene clotche.
- Il etind bômer des clotches.
- Ès cour bate li berloke et ces peneusès clotches todi a bômer, bômer — José Schoovaerts (fråze rifondowe).
- buker siconte d' ene deure sacwè, tot fjhant on gros brut.
- Les stoubions do vint vinént bômer conte on cwårtea d' baracmints plantés e mitan des prés. — Willy Bal (fråze rifondowe).
Ratourneures
[candjî]- bômer ås moirts : souner ene transe.
- F. glas.