blagreye
Apparence
Etimolodjeye
[candjî]Bodje « blague », avou l’ cawete « -reye ».
Prononçaedje
[candjî]- AFE :
- diferins prononçaedjes : /blaɡ.ˈʀɛj/ /blaɡ.ˈʀɛːj/ /blaɡ.ˈʀiːj/
- prononçaedje zero-cnoxheu : /blaɡ.ˈʀɛj/
- Ricepeures : blag·reye
Sustantif
[candjî]| singulî | pluriyal |
|---|---|
| blagreye | blagreyes |
blagreye femrin
- sacwè k' on dit po rire.
- Ene fråze d’ egzimpe est co a radjouter.
- sacwè nén vraiye, bråclaedje.
- Leyîz la vos blagreyes ! I fåt k’ dji fwaiye vey çou k’ dji so ! — Henri Simon, « Li bleû-bîhe » 1886, (eplaidaedje da Jean Haust e 1936), p.28 (fråze rifondowe).
- sacwè nén vraiye k' on dbite sol conte d' ene sakî.
- Ene fråze d’ egzimpe est co a radjouter.
Sipårdaedje do mot
[candjî]Ortografeyes
[candjî]Après 1900, foû rfondou (Feller, Feller ricandjî, nén Feller) :
- blaguerîye : C1, C13
- blaguerêye : E34
- blaguerèye : E1
E rfondou walon :
Ratournaedjes
[candjî]finte, couyonåde
Francès : blague (fr), plaisanterie (fr)