broêie
Sustantif
[candjî]broêie omrin
- usteye di bwès avou des dints, po brijhî l' tchene, broye.
Note: ci scrijhaedje ci (broêie) est foirt bizåre, i n' shût nén l' ortografeye di l' oteur (nol ôte mot dins l' motî n' eploye êie), et on prononçaedje [ɛ:j] al fén ni shût nén li fonolodjeye do walon d' Måmdey nerén.
Li definixha (instrument de bois avec des dents pour briser le chanvre, brisoir, broiair) est pår li ci do mot walon broye (diné dins ds ôtes motîs po l' ovraedje do lén, purade ki del tchene, mins c' est kine); et l' mot francès broiair (sic!) fwait pinser a broyoe.
Motoit bén ki l' oteur n' a nén volou scrire on prononçaedje [bʀɔjɛ:j] (broyêye) mins bén l' mot broye [bʀɔ:j]; dj' ô bén, k' i vla scrire brôie mins a stitchî on (moya) e (brôeie), et l' accint tchapea scrît al mwin s' a metou sol e (broêie).