buis
Etimolodjeye
[candjî]Tayon-bodje latén « buxus ».
Sustantif
[candjî]| singulî | pluriyal |
|---|---|
| buis | |
buis omrin
- (åbe) påkî; (e l' powezeye) fleur di sårco.
Ratourneures
[candjî]- rameau de buis : påkete
- buis bénit : beni påke; buis bénit séché : souwêye påke.
- garnir de buis béni : påkî, påcter, ripåcter
Notule d’ uzaedje
[candjî]E l' toponimeye del Walonreye, li mot « buis » est sovint siervou po les nos d' plaece avou « bu », çou k' a stî disminti pa Louwis Rmåke (a lére vaici)