condjuguer

Èn årtike di Wiccionaire.
Sauter à la navigation Sauter à la recherche

Flag of Wallonia.svg Walon (Rifondou)[candjî]

Etimolodjeye[candjî]

Calcaedje do francès « conjuger », lu-minme do latén « conjugare » (« rataetchî stroetmint »).

Prononçaedje[candjî]

Viebe[candjî]

condjuguer (v. å coplemint) (1ire troke) (codjowaedje)

  1. codjower.
    • So les cwate a cénk ans ki dj’ a stî dzo s’ patronaedje, on n’ m’ a måy fwait condjuguer on viebe ; nos n’ savîs minme çou k’ les mots condjuguer et condjugaizon volît dire. H. Forir, Notul so lè bazè skol dè vî tin (fråze rifondowe).

Parintaedje[candjî]

Ortografeyes[candjî]

Après 1900, foû rfondou (Feller, Feller ricandjî, nén Feller) :

Ratournaedjes[candjî]

condjuguer