didim
Etimolodjeye
[candjî]Tayon-bodje latén « domenicum » (Bon Diu) ; djoû do Bon Diu, po les crustins.
Sustantif
[candjî]didim omrin
- setinme djoû del samwinne, li prumî po les Djwifs, les crustins et ls Arabes.
- Pol didim, èm grand-pere n’ a djamåy yeu d’ tchapea — Arthur Trigaux.
Mots vijhéns
[candjî]| Les djoûs del samwinne e walon | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| londi, dilon (vî mot) |
mårdi, dimår (vî mot) |
mierkidi, dimiek (vî mot) |
djudi, diyou (vî mot) |
vénrdi, divénr (vî mot) |
semdi, dissem (vî vî mot) |
dimegne, didim (vî vî mot) |
