dilamintaedje

Walon (Rifondou)

Alofômes di d(i)-

Plinne cogne	Sipotcheye cogne
dilamintaedje	dlamintaedje

Etimolodjeye

Do viebe « si dilaminter » avou l’ cawete « -aedje ».

Sustantif

singulî	pluriyal
dilamintaedje	dilamintaedjes

dilamintaedje omrin

1. no d’ fijhaedje et no di çou k’ est fwait (accion et si adierça) do viebe « si dilaminter ».
   • Oyi, mins ki vont i sondjî, ces-la k' ont sins manke oyou tos ses dlamintaedjes. — Chantal Denis, Quî ç' qu'a touwé J.F.K.? (fråze rifondowe).
   • On nd a s' sô, des dlamintaedjes del vijhene. — Motî Gilliard (fråze rifondowe).

Ortografeyes

Après 1900, foû rfondou (Feller, Feller ricandjî, nén Feller) :

• dilamintadje / d’lamintadje : C1, C106

Ratournaedjes

plindaedje sins fén

• Francès : lamentation ^(fr), plainte ^(fr)