dimeye-eure

Walon (Rifondou)

Etimolodjeye

Aplacaedje di : « dimeye » + « eure », lu-minme calcaedje do francès « demi-heure ».

Prononçaedje

• AFE :
  • diferins prononçaedjes : /dɪ.mɛj øːʀ/ /di.mɛj øːʀ/ /dɛ.mi øːʀ/
  • prononçaedje zero-cnoxheu : /di.mɛj øːʀ/
• Ricepeures : di·meye-·eure

Sustantif

singulî	pluriyal
dimeye-eure	dimeyes-eures

dimeye-eure femrin

1. (cronolodjeye) mitan d' ene eure, dj' ô bén trinte munutes.
   • A poenne î so dj' ene dimeye-eure,
     Ki dj' a rovyî totes mes doleurs. — Henri Forir, Blouwett lîgeoiss, Po mamzel Ross R... li joû di s'fiess, 1843, p.20 (fråze rifondowe).
   • A ! Come dji vôreu rvey
     Li tins k' e nos cous-d’-sac, on s' ashieut so les soûs,
     K' on riyeut po ene tchitchêye, k' on aléve al vijhene
     Kixhiyî ene dimeye-eure avou Pire, avou Djene,
     Croere di boune-a-fidele, tot çou k' on tapéve foû. — Joseph Vrindts, ”Vîx Lîge” (1901), p.143, “Li Trô Bottin” (fråze rifondowe).

Mots vijhéns

• cwårt d’ eure

Ratournaedjes

dimeye-eure

• Francès : demi-heure ^(fr)
• Neyerlandès : halfuur ^(nl)