Aller au contenu

disfindou

Èn årtike di Wiccionaire.

Etimolodjeye

[candjî]

Bodje « disfind- », bodje A do viebe « disfinde », avou l’ cawete « -ou »

Prononçaedje

[candjî]

Pårticipe erirece

[candjî]
singulî pluriyal
omrin disfindou disfindous
femrin disfindowe disfindowes

disfindou omrin

  1. pårticipe erirece omrin do viebe </noinclude> «disfinde».
    • Ele s' a disfindou come elle a polou.

Ratournaedjes

[candjî]
p.er. d' on viebe valant « disfinde »

Addjectif

[candjî]
singulî pluriyal
omrin disfindou disfindous
femrin padrî disfindowe disfindowes
femrin padvant disfindowe disfindowès

disfindou omrin (come addjectif djondrece, metou padvant u padrî l’ no)

  1. k' on n' pout nén fé.
    • Cwand m' mere esteut djonne, il esteut disfindou d' cåzer walon e scole. — André Vincent (fråze rifondowe).
  2. k' on n' sait ataker.
    • Li tour d' awaite esteut bén disfindowe.

Ratourneures

[candjî]
  1. tot çk’ est findou n’ est nén disfindou dijhêye (nén pikêye des viers) come cwè on sait aler coûtchî avou ene kimere (k' est findowe inte les djambes), mågré k' on dit k' c' est disfindou.

Ratournaedjes

[candjî]
k' on n' pout nén fé