djerdjete

Walon (Rifondou)

Racuzinåve avou l' vî francès « garguette » (minme sinse) ; avou l’ cawete « -ete ».

AFE :
- diferins prononçaedjes : /d͡ʒɛʀ.ˈd͡ʒɛt/
- prononçaedje zero-cnoxheu : /d͡ʒɛʀ.ˈd͡ʒɛt/
Ricepeures : djer·djete

singulî	pluriyal
djerdjete	djerdjetes

djerdjete omrin

(antomeye) rate.
- Il a l' djerdjete rinflêye. — Motî Forir (fråze rifondowe).
(antomeye) pårteye do gozî ki sieve a fé brutyî l' vwès.
(pa stindaedje do sinse) gozî.
- Aveur li djerdjete eruneye. — Motî Haust (fråze rifondowe).
- Dj' aveu dit k' djamåy di m' veye
  On n' mi freut magnî do tchet ;
  A gaster ene robete, l' ôte feye,
  Des camaerådes m' invitèt.
  Å dessert on m' passe l' assiete
  Avou les pates d' on tchet dsu :
  Dji rmeta cåzu m' djerdjete
  Dji dveu ene desse å Bon Diu. — Toussaint Brahy, Toussaint Brahy, œuvres wallonnes posthumes, Ji d'véve ine dette â bon Diu, 1886, p.17 (fråze rifondowe).

ramouyî l’ djerdjete : stantchî si soe.
- Pwis, come likeurs, po s' discandjî ene miete,
  Li fene houcreut l' cognac di Charenton ;
  Et l' crås cafè ramouyreut nosse djerdjete,
  Tot fjhant ene pertinne divins nosse didjestion. — Jean Dessard, D'ine cohe so l'aute, 1939, p.139, Tchanson d' tåve : Inte lès-åsses èt lès pots (1936) (fråze rifondowe).