djeteu d’ vedje
Etimolodjeye
[candjî]Shûte des mots : « djeteu » + « d’ » + « vedje »
Sustantivire
[candjî]| singulî | pluriyal | |
|---|---|---|
| djeteuse di vedje | djeteuse di vedjes |
djeteu d’ vedje
- (no d’ mestî) onk ki cwirt di l' aiwe tot tnant ene baguete di côrî (u d' èn ôte bwès dujhåve) (!!! a-z aveuri).
- DJERÅD. - Mi feme esteut cial et come dji n' vou nén fé vey ki vos vnoz, ci n' est nén por mi savoz, c' est po les djins.
CROUFIER. - Les enocins ki djhèt : ki l' djeteu d’ vedje amoenne li måle aweure, cwand c' est k' i va kéke pårt et ki, mågré çoula, corèt djourmåy après lu. — Antoine Bouhon, Les Brixhes da Gèrâ, 1900, sinne X, p.24 (fråze rifondowe).
- DJERÅD. - Mi feme esteut cial et come dji n' vou nén fé vey ki vos vnoz, ci n' est nén por mi savoz, c' est po les djins.
Sinonimeye
[candjî]Sipårdaedje do mot
[candjî]Ortografeyes
[candjî]Après 1900, foû rfondou (Feller, Feller ricandjî, nén Feller) :
