doblé

Walon (Rifondou)

Sustantif

doblé [o.n.]

1. (mot d' cinsî) tere k' a stî doblêye (tcherwêye avou on braibant). Å roter lontins so des doblés, on-z est moirt nåjhi. F. guéret, labouré.

2. å djeu, wangnaedje deus pårts e-n erote, marcaedje di deus gôls onk so l' ôte. On va po djouwer l' doblé. F. doublé.

3. coûtche d' ôr u d' årdjint metou so on bidjou. C' est des pindants e doblé. F. plaqué (or).