es-st

Walon (Rifondou)

Etimolodjeye

Aplacaedje di : « es » avou l’ loyeure di beloyance « -st ».

Prononçaedje

• AFE : /ɛst/

Codjowa

es-st

1. es-st; indicatif prezintrece, deujhinme djin do singulî, fôme camaerådrece, do viebe « esse » u « sey » (divant voyale).
   • Bén t' es-st ene grosse biesse !
   • T' es-st on sot. — Motî Haust, a « èsse » (fråze rifondowe).
   • Si t' es-st a tchvå so ene fåsse coide, t' î dmeurrès tant k' ele poitrè. — Motî Léonard, p. 312 (fråze rifondowe).

Omofoneye possibe

• est (divant voyale) / e-st