etchinner

Walon (Rifondou)

Bodje « tchinne », avou l’ betchete « e- » des viebes, avou l’ cawete di codjowaedje « -er » des viebes.

AFE :
- diferins prononçaedjes : /ɛ.t͡ʃɛ̃ː.ˈne/ /a.t͡ʃɛ̃ː.ˈnɛ/ /ɛ.t͡ʃɛː.ˈne/ /ɛ.t͡ʃɛ̃ː.ˈnɛ/
  - (pa picårdijhaedje) /a.kɛ̃ː.ˈne/ /ɛ̃.kɛ̃ː.ˈne/
- prononçaedje zero-cnoxheu : /ɛ.t͡ʃɛ̃ː.ˈne/
Ricepeures : e·tchin·ner

etchinner

Djin et tins	Codjowa
Cåzant Ind. pr. (dji, dj’)	etchinne
Atôtchî(s) Ind. pr. (vos, vs)	etchinnez
Cåzants Ind. pr. (nos, ns)	etchinnans
Rwaitants Ind. pr., nam. (i/il, ele/elle)	etchinnnut
Cåzant Ind. fut. (dji, dj’)	etchinnrè
Cåzant D.I.E. (dji, dj’)	etchinnéve
Cåzant Suddj. pr. (ki dji, dj’)	etchinne
pårt. erirece (dj’ a, vos av)	etchinné
Ôtes codjowaedjes	come bouter

(viebe å coplemint) loyî avou des tchinnes.
- Etchinner ene såvadje biesse. — Motî Forir (fråze rifondowe).
- Les cis ki sont-st ås fiers sont-st etchinnés deus a deus. — Motî Forir (fråze rifondowe).
- Etchinner ene vatche. — D.T.W.
- On les a etchinné come des biesses. — D.T.W.
1. (mot d’ foistî) tot djåzant d' åbes.
  - Etchinner des åbes po ls eminer. — D.T.W.
2. (mot d’ houyeu) tot djåzant di berlinnes.
  - Etchinner des vagonets al tchinne sins fén. — D.T.W.
(imådjreçmint) dihessî ene sakî di s' liberté.
- Lidje ki n’ fourit etchinnêye
  Pindant ût cint anêyes
  Di nouk des potintats,
  Fourit somijhe al France,
  Pierda si indepindance,
  Et l’ Côpareye mora. — C.N. Simonon, Powezeyes e patwès d’ Lidje, (1846) (fråze rifondowe).
(viebe å prono) si maryî.
- I s' ont stî etchinner al tchambe di veye. — D.T.W.
- Li mayeur les a etchinné. — D.T.W.
- Dji mel dimande, ki freu dj' avou lu, i n' est pus bon k' po s' mete ås riketes, on plin d’ lai-m’-e-påye, il a l' botroûle disfåfilé, dji nel vou nén, dj' inmreu co mî d' endè raler e m' måjhone wårder les vatches ki d' m' etchinner avou on sfwait. — Joseph Vrindts, Li diale di so l'fontaine, 1889, sinne IV, p.11 (fråze rifondowe).