fé a s’ shonnant

Walon (Rifondou)

Etimolodjeye

Shûte des mots : « fé » + « a » + « s’ » + « shonnant »

Vierbire

fé a s’ shonnant (v. sins coplemint)

1. fé çou k' on vout fé sins tni conte di l' idêye des ôtès djins.
   • Vî fré, dj' a fwait mi dvwer ; l' ome prevnou è våt deus.
     Vos froz a vosse shonnant ; etindoz vs, l' amoureus. — Édouard Remouchamps, Tåtî l’ Pèriquî, 1884, Ake I, Sinne IV, v. 71-72 (fråze rifondowe).

Sinonimeye

• fé a s’ manire
• fé a s’ môde
• ni fé k’ a s’ vire
• n’ è fé k’ a s’ tiesse

Sipårdaedje do mot

w. do Levant

Ratournaedjes

ni fé ki sorlon ses prôpès idêyes

• Francès : n’en faire qu’à sa tête ^(fr), faire à sa guise ^(fr)