groûler

Èn årtike di Wiccionaire.
Sauter à la navigation Sauter à la recherche

Flag of Wallonia.svg Walon[candjî]

Etimolodjeye[candjî]

Tayon-bodje latén « grunnire » (minme sinse), avou on ridaedje N/L, çou ki dene on mot avou l’ cawete di codjowaedje « -er ».

Viebe[candjî]

groûler v. sins coplemint (1ire troke) (codjowaedje)

  1. (brut) fé on fond brut del goidje, sins disserer les dints.
    • On vént å monde, troes cwårt do tins E breyant ; on tchoûle et on tchoûle ; El vizaedje ratchitchî, on groûle ; Come s’ on n’ sereut djamåy contin. — « Malton », El Bourdon, lᵒ 1, setimbe 1949, p. 5..
  2. (brut) fé on sourd mançant brut del goidje, tot djåzant do tchén, do liyon.
    • On-z atindeut nos boyeas ttafwaitmint vudes groûler disk’ åd dibout do tchmin. N. Martin.
    • Et s’ i lyi prind d’ groûler télfeye Et d’ emonter avou l’ måle bijhe K’ ashofele do waeraxhe payis, I n’ lyi deure ki l’ valeur d’ ene brijhe. H. Bragard, cåzant d’ l’ aiwe di Wårtchene.

Parintaedje[candjî]

Ratournaedjes[candjî]

± fé on brut ki vént d’ inte les dints
± fé on sourd mançant brut del goidje, tot djåzant do tchén, do liyon
± fé on sourd brut, po des sacwès