Aller au contenu

grossirté

Èn årtike di Wiccionaire.

Etimolodjeye

[candjî]

Bodje « grossir », avou l’ cawete « -té ».

Prononçaedje

[candjî]

Sustantif

[candjî]
singulî pluriyal
grossirté grossirtés

grossirté femrin

  1. estance d' esse grossir.
    • I s' fwait haire po s' grossirté. Motî Forir (fråze rifondowe).
  2. grossir fijhaedje.
    • Dire des grossirtés. Motî Haust (fråze rifondowe).
    • Ca l' powezeye, efén, aléve ristchåfer ses vîs mots ki n' savént k' fé rire a foice di , et nos dner l' cåkêye d' ouves ki fjhèt l' ritchesse di nosse literateure. Joseph Mignolet, "Li walon å payîs di Lîdje" (1938), p.34 (fråze rifondowe).

Parintaedje

[candjî]

Mots vijhéns

[candjî]

Ortografeyes

[candjî]
Après 1900, foû rfondou (Feller, Feller ricandjî, nén Feller) :

Ratournaedjes

[candjî]
estance d' esse grossir
grossir fijhaedje