Aller au contenu

ki Diu fwaiye ki

Èn årtike di Wiccionaire.
Alofômes
Plinne cogne Spotcheye cogne
ki Diu fwaiye ki ki Diu fwaiye k’

Etimolodjeye

[candjî]

Shûte des mots : « ki » + « Diu » + « fwaiye » + « ki »

Aloyire

[candjî]

ki Diu fwaiye ki

  1. (metou al tiesse del fråze) mostere k' on sohaite vormint li fråzlete ki shût.
    • JEJENE. (Va a l' årmå et ramasse li sé). - Ki Diu fwaiye k' ele ni våye nén insi disca semdi.
      DJERÅ. - Rawårdez on pô. (I prind ene piceye di sé et l' djete sol feu). C' est todi ene måle segneure di moens. I fwait bon prinde ses precåcions. Antoine Bouhon, Les Brixhes da Gèrâ, 1900, sinne III, p.9 (fråze rifondowe).

Sinonimeye

[candjî]

Sipårdaedje do mot

[candjî]

w. do Levant

Ortografeyes

[candjî]
Après 1900, foû rfondou (Feller, Feller ricandjî, nén Feller) :

Ratournaedjes

[candjî]
mostere k' on sohaite vormint li fråzlete ki shût