Aller au contenu

kimolou

Èn årtike di Wiccionaire.
Alofômes di k(i)- / co-
Plinne cogne Lidje-Årdene
(betchete sipotchåve)
Cogne Nameur-Tchålerwè
(betchete nén spotchåve)
Sipotcheye cogne Lidje-Årdene
kimolou comolou cmolou

Etimolodjeye

[candjî]

Do viebe « kimoure » avou l’ cawete « -ou ».

Prononçaedje

[candjî]

Pårticipe erirece

[candjî]

kimolou omrin (nén candjåve)

  1. pårticipe erirece omrin do viebe « kimoure »</noinclude>.

Ortografeyes

[candjî]
Après 1900, foû rfondou (Feller, Feller ricandjî, nén Feller) :

Ratournaedjes

[candjî]
kimolou

Addjectif

[candjî]
singulî pluriyal
omrin kimolou kimolous
femrin padrî kimolowe kimolowes
femrin padvant kimolowe kimolowès

kimolou

  1. fén nåjhi, k' a må tot s' coir.
    • Dji so tot cmolou. Motî Forir (fråze rifondowe). Motî Haust (fråze rifondowe).
    • Tot frotant mes deus ouys, dji louca totes les biesses
      K' estént la bén påjhûles ; mins mi, dj' aveu må m' tiesse.
      Dj' esteu spiyî, cmolou ; ossu, vos pardonroz,
      Ca vos dvoz t esse come mi, rén ki d' m' aveur schoûté. Toussaint Brahy, Toussaint Brahy, œuvres wallonnes posthumes, Li songe da Babilone, 1887, p.38 (fråze rifondowe).

Sinonimeye

[candjî]

Ratournaedjes

[candjî]
fén nåjhi, k' a må tot s' coir