lijheu
(Redjiblé di léjhresse)
Etimolodjeye 1
[candjî]No d’ fijheu do viebe : « lére ».
Sustantif
[candjî]| singulî | pluriyal | |
|---|---|---|
| omrin | lijheu | lijheus |
| femrin 1 | lijheuse | lijheuses |
| femrin 2 | léresse | léresses |
lijheu omrin
- li ci ki lét.
- Come dji vs a dit, cwand m' vineut ene idêye
Ki djel dijheu, k' dji n' m' è poleu ratni,
Insi, lijheus, vos avoz bén dvou vey
Ki dji n' a nén minti. — François Barillié, Li camarad′ dè l'joie, 1852, Li Li prouve, p.109 (fråze rifondowe). - Les arokes des scrijheus e walon sont todi les minmes : manke di cwårs, sokiante edicion, li pô di spårdaedje eyet l’ waire di lijheus. — José Schoovaerts.
- C’ est l’ peu qu’ vos rsintoz paski, motoit, bénrade, gn årè pus nouk po vos lére : sins cåzeus, pont d’ lijheus. — Lorint Hendschel, Mélanossélidofobîye, 16 di decimbe 2025 (fråze rifondowe).
- Come dji vs a dit, cwand m' vineut ene idêye
- (éndjolike) éndjin ki sieve a lére on sopoirt di dnêyes.
- Gn a pont d’ lijheu d’ plakes lazer so les tåvletes.
- C’ est co des viyès éndloles avou on lijheu d’ cwårêyès plaketes.
Ortografeyes
[candjî]Après 1900, foû rfondou (Feller, Feller ricandjî, nén Feller) :
Li mot n’ est nén dins : E89
Ratournaedjes
[candjî]onk ki lét
Codjowa
[candjî]lijheu
- durant indicatif erirece (imparfait), prumire djin do singulî, do viebe « lére ».
- Dji lijheu todi kékes pådjes divant d’ m’ edoirmi.
Etimolodjeye 2
[candjî]No d’ fijheu do viebe : « lijhî ».
Sustantif
[candjî]| singulî | pluriyal | |
|---|---|---|
| omrin | lijheu | lijheus |
| femrin 1 | lijheuse | lijheuses |
| femrin 2 | lijhresse | lijhresses |
lijheu omrin
- li ci ki lijhe.
- Ene fråze d’ egzimpe est co a radjouter.