lanweur

Èn årtike di Wiccionaire.
Potchî a: naiviaedje, cweri

Drapea walon Walon

Etimolodjeye

Tayon-bodje latén « languor » (minme sinse) çou ki dene on mot avou l’ cawete « -eur ».

Prononçaedje

Sustantif

singulî pluriyal
lanweur lanweurs

lanweur f.

  1. (mot d’ medcén) maladeye ki rind pår flåwe et mwinre.
    • Il a morou d’ lanweur. Motî d’ Nivele (fråze rifondowe).
    • Ça vs espaitchrè d’ toumer d’ lanweur. J.-P. Vervier (fråze rifondowe).
Parintaedje

Ratournaedjes