mierseu

Èn årtike di Wiccionaire.
Aller à la navigation Aller à la recherche

Walon (Rifondou)[candjî]

Etimolodjeye[candjî]

Aplacaedje di : «mier» (adviebe) + «seu» (addjectif).

Prononçaedje[candjî]

Addjectif[candjî]

singulî pluriyal
omrin mierseu mierseus
femrin padrî mierseule mierseules
femrin padvant mierseule mierseulès

mierseu omrin (come addjectif djondrece, metou padvant u padrî l’ no)

  1. ki n' a nolu po viker u djåzer avou lu.
    • Djåme est ene miete tot seu; ene miete foû des bruts; mierseu Émile Gilliard (fråze rifondowe).
    • A poenne la, rouf, vo l' la ki t' rapice li botaye di Sinzano et ki s' vude on vere ki n' va nén dmorer foirt lontins mierseu dins s' rondowe botike: Carpe Diem ! José Schoovaerts (fråze rifondowe).
    • Dji so tot mierseu drola sol Tere ås Spenes et dji cache après ene sakî po m' tini cpagneye: deus gades, c' est waire ! Josée Mathot (fråze rifondowe)..
    • Nåjhi, i n' s' a nén rlevé et dmorer so plaece po tchanter, mierseu, "Li vî blanc tchvå", "Djîle Copiche", "Evoye po l' Amerike" José Schoovaerts (fråze rifondowe).

Ratourneures[candjî]

si mete fén mierseu d' djouweu (mot del fotbale) én nén leyî èn ôte djouweu dilé lu, po k' on vs passe li bale. F. se démarquer.

Parintaedje[candjî]

Sinonimeye[candjî]

sins nolu po-z esse avou lu

Ratournaedjes[candjî]

ki n' a nouk a håbiter