minaedje
| minaedje | 
|
moennaedje |
Etimolodjeye
[candjî]Do viebe « miner » avou l’ cawete « -aedje »
Sustantif
[candjî]| singulî | pluriyal |
|---|---|
| minaedje | minaedjes |
minaedje omrin
- no d’ fijhaedje et no di çou k’ est fwait (accion et si adierça) do viebe «miner».
- C' est todi-evoye des minaedjes des bigåds et des tcheriaedjes d' ene sôre u l' ôte — Sintake Rimåke (fråze rifondowe).
Omofoneye possibe
[candjî]/mwɛ̃naʧ/ : manaedje
Ratournaedjes
[candjî]- F. conduite, guidage.
- transport