monparan
Cisse pådje ci do Wiccionaire n’ est co k’ ene esbåtche.
Si vos avoz des cnoxhances sol sudjet, vos nos ploz aidî tot rtchôcant des dnêyes so l’ årtike : clitchîz sol boton « candjî » po radjouter des infôrmåcions.
Si vos avoz des cnoxhances sol sudjet, vos nos ploz aidî tot rtchôcant des dnêyes so l’ årtike : clitchîz sol boton « candjî » po radjouter des infôrmåcions.
monparan
I. [aduzoe] valet (sovint dins des fråzes di rprotche).
- LAFLEUR. - Monparan, dj' a trové çou k' i vs fåt.
HOUBERT. - Del rodje navete. — Jean Lejeune, Po marier Lèyontine, 1928, ake II, sinne III, p.21 (fråze rifondowe). - Dji n’ voe rén, savoz mi, monparan. — Henri Simon, «Janète» divins «Quatre comédies liégeoises» da Jean Haust (1936), 1911, p.114 (fråze rifondowe).
- LAFLEUR. - Monparan, dj' a trové çou k' i vs fåt.
Ci n' est nén co la k' on racoye li pus d' çanses, saiss, monparan — Joseph Lahaye (fråze rifondowe). On dit eto: cofré.
II. [o.n] monami.
- fé do monparan : fé do monami (fé di s' gueuye, voleur esse mwaisse).
- On dit eto: fé do ronflant.
Etimolodjeye: sustantivaedje do F. "mon parent", po fé l' djinti po-z atôtchî ene sakî, divant d' lyi dner l' axhlêye (fåsse betchete mon-); rl a: parint.