Aller au contenu

påpire

Èn årtike di Wiccionaire.

Etimolodjeye

[candjî]

Tayon-bodje latén « palpebra » (minme sinse) çou ki dene on mot avou l’ cawete « -ire ».

Prononçaedje

[candjî]

Sustantif

[candjî]
singulî pluriyal
påpire påpires

påpire femrin (pus sovint eployî å pluriyal)

  1. pea ki rcovere les ouys totes les sacwants sgondes, et les frexhi.
    • On djoû k’ djaléve a finde les pires,
      A vs epoirter l’ betchete do nez,
      Dji sondjive, cligntant del påpire,
      A m’ tchôde coulêye, bén astançnéMartin Lejeune, "L’iviêr èt l’amour" (fråze rifondowe).
    • Djaenès påpires avou vos nåjhixheures Albert Lovegnée (fråze rifondowe).
    • Vos grands oûys plins d’loumîres
      Årdèt come èn åté,
      Et vos fènès påpîres
      Frusihèt d’leû clårté…— Émile Wiket, "Fruzions d' cour", p.48.
    • Djannesse cwita l' mônreye après aveur stou dire
      Årvey ås camaerådes k' avént ene låme al påpire,
      Minme li tchén ki hawéve come po dire : « prind m' avou
      Dji t' inmrè bén mi k' lu si t' es minme panea-cou ! »
      Louis Lagauche, "Mayon" (1923), p. 33 (fråze rifondowe).

Parintaedje

[candjî]

Mots d’ aplacaedje

[candjî]

Ortografeyes

[candjî]
Après 1900, foû rfondou (Feller, Feller ricandjî, nén Feller) :

Ratournaedjes

[candjî]
pea ki vént so l' ouy pol rifrexhi

Waitîz eto

[candjî]

Lijhoz l’ årtike påpire so Wikipedia