Aller au contenu

patronaedje

Èn årtike di Wiccionaire.

Etimolodjeye

[candjî]

Bodje « patron », avou l’ cawete « -aedje », lu-minme calcaedje do francès « patronage ».

Prononçaedje

[candjî]

Sustantif

[candjî]
singulî pluriyal
patronaedje patronaedjes

patronaedje omrin

  1. catchete aidance d' on hôt bonet.
    • Li patronaedje do minisse m' a bén siervou. Motî Forir (fråze rifondowe).
  2. (e l’ eglijhe catolike) waerantixhaedje d' on sint.
  3. (e l’ eglijhe catolike) soce catolike k' a sogne des pôves ou des efants.
    • Li fiesse a stou foirt bele. Les efants do patronaedje estént contins. Joseph Mignolet, "Li vôye qui monte" (1933), p.36 (fråze rifondowe).

Parintaedje

[candjî]

Ortografeyes

[candjî]
Après 1900, foû rfondou (Feller, Feller ricandjî, nén Feller) :

Ratournaedjes

[candjî]
catchete aidance d' on hôt bonet
waerantixhaedje d' on sint
soce catolike k' a sogne des pôves ou des efants