Aller au contenu

patrouye

Èn årtike di Wiccionaire.

Etimolodjeye

[candjî]

Eprontaedje do francès « patrouille », avou l’ cawete « -î ».

Prononçaedje

[candjî]

Sustantif

[candjî]
singulî pluriyal
patrouye patrouyes

patrouye omrin

  1. (mot d’ militaire) troke di sôdårds, di gableus ki batèt carasse avå ene sawice po prevni tot dandjî.
    • Patrouye bordjoesse. — Motî Forir (fråze rifondowe).
    • Fé patrouye. — Motî Haust (fråze rifondowe).
    • Bate patrouye. — Motî Forir (fråze rifondowe). — Motî Haust (fråze rifondowe).
    • Såvez vs, vos moudreus, vocial li patrouye et on vs rimoennrè a Lidje. — Jean Lechanteur, Documents pour l'étude du wallon des 17e et 18e siècles, (22), 1744 (fråze rifondowe).
    • Del nute, cwand c' est k' end alèt
      Po fé leus ptitès patrouyes,
      I s' vont mete å cåbaret
      Djouwer a matche ou al poye
      Tot rivnant, s' trovèt foû-z eure
      Kéke pôve diåle k' n' åye nole çanse,
      Ki n' poye nén payî a boere,
      El minèt al permanance. — François Barillié, Li camarad′ dè l'joie, 1852, Les pompiers, p.66 (fråze rifondowe).

Parintaedje

[candjî]

Mots vijhéns

[candjî]

Ortografeyes

[candjî]
Après 1900, foû rfondou (Feller, Feller ricandjî, nén Feller) :

Ratournaedjes

[candjî]
troke di sôdårds, di gableus ki batèt carasse avå ene sawice po prevni tot dandjî