placårder

Walon (Rifondou)

Etimolodjeye

Bodje « placård », avou l’ cawete di codjowaedje « -er » des viebes, lu-minme calcaedje do francès « placarder ».

Prononçaedje

• AFE :
  • diferins prononçaedjes : /pla.kɔːʀ.ˈde/ /pla.kaːʀ.ˈde/ /pla.kɒːʀ.ˈde/ /pla.koːʀ.ˈde/ (betchfessî å)
    • (pa rfrancijhaedje) /pla.kaʁ.ˈde/
  • prononçaedje zero-cnoxheu : /pla.kɔːʀ.ˈde/
• Ricepeures : pla·cår·der

Viebe

Djin et tins	Codjowa
Cåzant Ind. pr. (dji, dj’)	placårdêye
Atôtchî(s) Ind. pr. (vos, vs)	placårdez
Cåzants Ind. pr. (nos, ns)	placårdans
Rwaitants Ind. pr., nam. (i/il, ele/elle)	placårdêynut
Cåzant Ind. fut. (dji, dj’)	placårdêyrè
Cåzant D.I.E. (dji, dj’)	placårdéve
Cåzant Suddj. pr. (ki dji, dj’)	placårdêye
pårt. erirece (dj’ a, vos av)	placårdé
Ôtes codjowaedjes	come tchicter

placårder

1. (viebe å coplemint) plaker, clawer ene afitche.
   • Li police vént do placårder èn ôre. — Motî Forir (fråze rifondowe).
2. (viebe å coplemint) scrire on placård conte ene sakî.
   • Placårder ene sakî. — Motî Forir (fråze rifondowe).
3. (viebe å prono) mete ene crinme, ene poumåde.
   • On s' placårdêye di poumåde,
     Adon, dvant les camaerådes,
     On s’ håynêye come al paråde,
     Tot fjhant minme des intruchats. — Louis Lagauche, Amon nos autes, tchansons tchusèyes, (1908-1912), «Qui n’èstans-gn’ co di ç’timps-là ! » p.27 (fråze rifondowe).

Parintaedje

• placård
• placårdaedje

Sinonimeye

si placårder

• s’ ecråxhî
• s’ oende

Ortografeyes

Divant 1900 :

• plakârdé : E203 ^(lére)

Après 1900, foû rfondou (Feller, Feller ricandjî, nén Feller) :

• placårder : E1
• placârder : E34

E rfondou walon :

• placårder : R10 ^(lére)

Ratournaedjes

plaker, clawer ene afitche

• Francès : placarder ^(fr)

mete ene crinme, ene poumåde

• Francès : s’enduire ^(fr), se frotter ^(fr)