polaxhe

Walon (Rifondou)

Etimolodjeye 1

Bodje « al- », bodje A do viebe « poleur », avou l’ cawete di codjowaedje « -axhe ».

Prononçaedje

• AFE :
  • diferins prononçaedjes : /pɔ.ˈlaɦ/ /pɔ.ˈlaχ/ /pɔ.ˈlaç/ /pɔ.ˈlas/ (betchfessî xh)
  • prononçaedje zero-cnoxheu : /pɔ.ˈlaç/
• Ricepeures : po·laxhe

Codjowas

polaxhe

1. suddjonctif erirece, prumire et troejhinme djins do singulî.
   • Divant k' on n' polaxhe fé s' båbe lu-minme, on-z aléve, å bårbî. — Paul Gilles (fråze rifondowe).
   • Si dji oizeu lyi fé etinde
     Por leye ki dj' edeure tant do må,
     Afîsse k' ele mi polaxhe comprinde
     Dji prometreu l' voyaedje di Hå ;
     Po k' Notru-Dame fjhaxhe li miråke,
     Di m' rinde on ptit pô pus hardi ... — Toussaint Brahy, Toussaint Brahy, œuvres wallonnes posthumes, Mad'leine, 1887, p.28 (fråze rifondowe et rarindjeye).
     

Mots vijhéns

• poye (suddjonctif prezintrece)

Sipårdaedje do mot

w. do Levant

Ratournaedjes

1ire djin sg å suddjonctif erirece d' on viebe valant «poleur»

• Francès : pût ^(fr)
• Latén : posset ^(en)