raspiter

Èn årtike di Wiktionary.
Potchî a: naiviaedje, cweri

Flag of Wallonia.svg Walon

Etimolodjeye et tcherpetaedje

Do viebe «aspiter» avou l' betchete "ri-"; ou Do viebe «spiter» avou l' betchete "ra-" d' raprepiaedje.

Prononçaedje

Viebe

Djin et tins Codjowa
Cåzant Ind. pr. (dji, dj') raspite
Atôtchî(s) Ind. pr. (vos, vs) raspitez
Cåzants Ind. pr. (nos, ns) raspitans
Rwaitants Ind. pr., nam. (i/il, ele/elle) raspitnut
Cåzant Ind. fut. (dji, dj') raspitrè
Cåzant D.I.E. (dji, dj') raspitéve
Cåzant Suddj. pr. (ki dji, dj') raspite
pårt. erirece (dj' a, vos av) raspité
Ôtes codjowaedjes come "bouter"

raspiter v. sins coplemint

  1. rariver tot d’ on côp.
    Les fleurs moussèt foû d’ tere et les ptits oujheas raspitèt so les coxhes (W. Schröder).
    I n' si prindeut nén trop lontins å serieus, si bone oumeur raspitéve totossu vite (E. Sullon).
  2. rivni do côp.
    T' irès avou lu, et ti raspitrès ossu vite (A. Maquet).
    Louke comifåt foû d' tes ouys, et s' raspite å pus vite nos racsegnî (A. Maquet).
    Mins li ptite blanke feme, e clair di lune, ledjire come ene loumrote, raspita foû des bouxhons, s' acovta sol voye et s' meta a fé des couperous dvant l' atelêye (M. Hicter).
  3. si rmostrer après aveur stî evoye lontins.
    I n' s' atindèt nén avou l' feme, pu i raspitèt mon les parints.
    Ni vola-t i nén ki, aprume mi feye s' aveut ele metou e s' manaedje, ki vo l' la ki raspite come on moirt ki, tot d' on côp, s' metreut a raviker (G. Belleflamme). (G. Belleflamme).
  4. sipiter pattavå.
    Il a rarivé tot raspité.
Ortografeyes

E rfondou walon

  • raspiter : R9
Ratournaedjes